Narodowe Czytanie 2026 - relacja

„Cicho wszędzie, głucho wszędzie

Co to będzie, co to będzie”…

Chciałoby się pójść dalej w tym klimacie i przynajmniej spróbować, zapewne nieudolnie, naśladować wieszcza i dodać: Ciemno i tajemniczo wszędzie, refleksyjnie oraz nastrojowo wszędzie.

W takim bowiem anturażu, odbyła się XV ogólnopolska edycja Narodowego Czytania, której patronat honorowy sprawuje Para Prezydencka. 

W tym roku, lekturą tej wspaniałej akcji, są „Dziady” Adama Mickiewicza.

W sobotę 29 sierpnia b.r. obchodziliśmy wielką uroczystość związaną z 5-leciem istnienia CAS „Tlenownia”, której zwieńczeniem było właśnie owo Narodowe Czytanie. 

Przypomnijmy może, że II część , powstała w Kownie w 1823r. gdzie Mickiewicz mieszkał i i pracował w szkole jako nauczyciel. Stąd nazwa tej części: Wileńsko-Kowieńska. Natomiast III część „Dziadów” tzw. Drezdeńska, powstała prawie 10 lat później w 1832r. w Dreźnie.Poeta zafascynowany folklorem dawnych pogańskich obrzędów ludowych, napisał jedno z najważniejszych dzieł swojego życia, które w pierwowzorze miało być dramatem miłosnym, a stało się wielkim dramatem narodowym.

Gwoli informacji, słowo „dziad” oznaczało nie tylko starszego człowieka, oznaczało przede wszystkim: przodka, a tytułowe „Dziady” to właśnie duchy owych  zmarłych przodków , którzy przybywają do domów lub na cmentarze, na wezwanie żyjących. Organizatorzy wydarzenia postanowili, zgodnie z pradawną tradycją, ugościć owe zbłąkane dusze i przygotowali pięknie nakryty stół, gdzie oprócz elementów dekoracyjnych tworzących tą niesamowitą atmosferę tajemniczości, znalazły się również przysmaki niczym z wiejskiej chaty. II Część „Dziadów” odczytano z podziałem na role, w pięknym i podniosłym nastroju, gdzie ciemne otoczenie Tlenowni, oświetlała łuna z palących się świec. Na szczególną uwagę zasługuje rola Widma, jej  szczególnie przejmujący charakter wypowiedzi, zapadł, na pewno niejednemu, głęboko w pamięci.

Natomiast w III części dzieła, a konkretnie w  Wielkiej  Improwizacji, wzięli udział prawie wszyscy uczestnicy spotkania, wczuwając się w rolę Gustawa, każdy na swój niepowtarzalny sposób. 

Przypomnijmy że III część, powstała po upadku powstania listopadowego i była niejako formą zadośćuczynienia i odkupienia win poety, wobec Ojczyzny  z powodu niemożności wzięcia udziału w tym wielkim zrywie narodowym.

Na zakończenie spotkania , zgodnie ze słowami Guślarza: „…Nie chciałeś jadła,  napoju, zostawże nas w pokoju. A  kysz, a kysz!” , duchy przepędzono i zabrano się do ucztowania. W sekrecie możemy powiedzieć, że smalec pani Barbary, był wyśmienity i będziemy go jak i całe wydarzenie, długo wspominać.

Dziękujemy Burmistrzowi Konradowi Malickiemu, Sekretarzowi Andrzejowi Sosze, Przewodniczącemu Maciejowi Głochowiakowi oraz mieszkańcom za przybycie i przeżywanie razem z Nami, tego niesamowitego wieczoru.

Jesteśmy bardzo wdzięczni naszym niezawodnym czytelnikom za nieustanne wsparcie i uczestnictwo w organizowanych przez nas akcjach i wydarzeniach.

Napędzacie nas do działania.

Dziękujemy.